De kunst van het kijken

Tien jaar na mijn eerste bezoek ben ik terug in Hongkong, deze keer met meer tijd en een andere blik. Ik vertel over de energie van grote steden, het contrast met Bali (bamboesteigers naast wolkenkrabbers) en waarom ik dit keer minder wilde toekijken en meer onderdeel wilde zijn van het geheel. Ik neem je mee in het fotograferen en navigeren door een grote stad, en ik zoek overeenkomsten en verschillen tussen grote steden. Is het de onderlaag die me trekt? Of is het de kans op die ene mooie foto?

In deze aflevering kijk ik terug op vijf maanden Bali. Wat er veranderde in mijn fotografie, maar ook wat er in mij veranderde. Want langer op één plek blijven geeft je een ander soort kijken. Je ziet meer, je hoort meer en de verhalen van mensen kruipen onder je huid. En soms leidt dat tot iets wat je van tevoren niet had zien aankomen: een nieuw idee waar je maar niet omheen , hoe hard je het ook probeert.

Ik ontdek steeds vaker verhalen in mijn foto's die ik van tevoren niet had bedacht. Daarom duik ik in deze aflevering in het ontstaan van de verhalen die bij een foto horen. Soms zoek ik verhalen bewust op, soms ontstaan ze toevallig en een enkele keer ontstaat het verhaal pas als ik foto's combineer. Maar als een foto meer is dan een verhaal, is het ook belangrijk om een plek te creëren voor deze verhalen. 

Ken je dat gevoel dat je overal bij wilt zijn, alles wilt zien en niets wilt missen? In deze aflevering vertel ik over mijn bezoek aan Nuanu Creative City op Bali en het moment dat ik op de scooter terugreed en dacht: dit is precies goed zo. Iets wat ik niet altijd voel, want ik heb snel last van FOMO. In deze aflevering neem ik je mee in hoe je FOMO ombuigt naar JOMO: blij zijn met wat je mist. Iets wat ik zelf ook vaker wil toepassen in mijn dagelijks leven en in mijn fotografie. 

Kijk jij de hele dag door, maar zie je eigenlijk weinig? In deze aflevering duik ik in het verschil tussen passief kijken en echt zien. Ik vertel hoe ik op Bali, na een Bali-Belly, mijn eigen boodschap terugvond: er is altijd iets te zien, als je durft te kijken. Inclusief praktische tips om dat zelf te oefenen, ook zonder camera. Want stilstaan is misschien wel de sterkste keuze die je maken.

In deze aflevering neem ik je mee in de stiltedag op Bali (Nyepi). Een dag waarop het hele eiland tot stilstand komt. Geen licht, geen verkeer, geen werk, alleen stilte en bezinning. Maar Nyepi is onderdeel van een hele week vol ceremonies, rituelen en betekenis. Ik vertel je over de voorbereidingen, de purification ceremonie op het strand, de indrukwekkende Ogoh-Ogoh-optocht en hoe het is om daar als buitenstaander  en als fotograaf middenin te staan.

In deze aflevering neem ik je mee naar een lokale muziekavond op Bali, waar ik onverwacht beland tussen dorpsbewoners en traditionele rituelen. Als enige toerist bevind ik me ineens midden in iets wat niet voor mij bedoeld lijkt en juist daar ontstaat een interessant spanningsveld. Want hoe beweeg je je als fotograaf tussen observeren en deelnemen? Wanneer blijf je op de achtergrond en wanneer stap je naar voren? 

Rituelen lijken steeds meer te verdwijnen uit ons dagelijks leven. Een sterk contrast met Azië, waar rituelen nog springlevend zijn en het dagelijks leven vormgeven. Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik een offer zie, een ceremonie of simpelweg een klein gebaar om even stil te staan bij wie je bent en je plek in deze wereld. Het inspireerde me tot het ontwikkelen van de collectie rituelen. Beelden die jou helpen om bewuster te leven en meer tijd en ruimte te maken voor rust en stilstaan.

Terug op Bali val ik met mijn neus in de boter: het is tijd om de rijst te planten en dus wordt er volop gewerkt in de velden rondom ons resort. Maar ik trek er ook op uit met een local, die me laat zien wat er achter dit groene decor schuilgaat. Ik hoe land wordt verkocht, hoe jongeren kiezen voor werk in het toerisme en hoe onzeker de toekomst is. Zal hier over tien jaar nog rijst worden verbouwd, of verdwijnt deze eeuwenoude traditie langzaam uit het landschap?

Toevallige ontdekkingen zijn vaak veel leuker dan datgene wat je hebt uitgezocht. Zo dacht ik dat ik Lamphun heel leuk zou vinden, maar werd ik verliefd op de Terracotta Garden. En na een mislukte expeditie naar een grot was juist het koffietentje er eentje dat ik niet had willen missen. En wat maakt nou dat die twee ontdekkingen het leukst waren? Dat vertel ik je in deze laatste podcastaflevering vanuit Chiang Mai. Op naar nieuwe toevallige ontdekkingen op Bali!